|
Ons vrolijk doesje |
|
Schapendoeskennel |
|
Wie zijn wij? |
|
Ik, Mariska Meerveld, woon samen met Jorn (1996) en Steffen (1998) en onze doezen Gaby, Suuske en Babbe in Dreumel. Net voor de geboorte van Jorn is Malou gekomen. Dat was het begin van mijn grootste hobby en de kennel Ons vrolijk doesje. Malou heeft tot onze grote spijt nooit pups mogen krijgen. Toen ze in 1999 weer niet zwanger was, is Gaby gekomen. Gaby en haar dochter Suuske hebben beiden drie nestjes gehad en dat vind ik genoeg. Als Babbe geschikt wordt bevonden zal zij voor de volgende generatie gaan zorgen. Gaby en Malou zijn er helaas niet meer. Dus nu hebben we alleen nog maar Suuske en Babbe. |
|
Samen met onze doezen, konijnen en kippen wonen we in Dreumel, in het land van Maas en Waal aan de Waaldijk. Elke dag wandelen wij hier op de dijk of in de uiterwaarden. Wandelen en lekker in de natuur zijn is mijn tweede hobby. In 2005 heb ik mijn KK1 (Kynologische Kennis) gehaald en dit jaar ben ik ook met goede cijfers geslaagd voor de KK2. Met dank aan de KC Nieuwegein voor de goede begeleiding. Ook ben ik in het bezit van het diploma Dierenverzorging en EHBO.
|
|
Neem het woordje kennel niet te letterlijk. Onze honden zijn in eerste instantie huishonden. Ze horen bij ons gezin, leven bij ons in huis en zijn onze maatjes. Incidenteel hebben we een nestje, maar niet meer dan één per anderhalf jaar en maximaal drie per hond.
|
|
Het doel met fokken is het verbeteren of in stand houden van het ras. Waarbij de gezondheid en het karakter voorop staan. Dit alles volgens de regels van de Vereniging Nederlandse Schapendoes, waar wij lid van zijn. Dit houdt o.a. in dat zowel de teef als de reu gezond moeten zijn en hun ogen (en DNA) getest worden op PRA en cataract. De pups krijgen een stamboom en een verenigingscertificaat. |
|
Waarom een schapendoes? Dat ik ooit honden zou krijgen was geen vraag, maar een feit. Ik heb altijd honden leuk gevonden en zocht altijd hun gezelschap. Al lang voor ik mijn eerste hond had, heb ik me bedacht hoe die eruit moest zien. Langharige honden heb ik altijd leuker gevonden dan de kortharige. Die warrelige vachten spreken mij gewoon meer aan. Maar welke? Tot een collega haar schapendoes Banjer liet zien. Dit was het. Dat vrolijke en uitbundige wolbaaltje was het helemaal. Ik was verliefd. Toch duurde het nog even voordat ons eerste hondje zich aandiende. Een veertigurendurendewerkweek wilde ik mijn hond niet aandoen. Pas toen ik in verwachting was van ons eerste kindje, zijn we ons meer gaan verdiepen in de schapendoes en zijn karakter. Ook heb ik nog wat andere honden bekeken, maar de does bleef nummer 1. En warempel Banjers liefje was ook zwanger………….. Achteraf was mijn eerste kennismaking met de does al veel eerder. Mijn oma had een hondje uit het asiel, Blacky, waar ik als kind helemaal dol op was. Pas toen ik zelf een schapendoes had zei mijn oma dat Blacky een schapendoesje was. Weliswaar geschoren, maar toch een echte does. Waarschijnlijk is zij de grondlegger geweest voor de liefde voor doezen. |
|
Ons vrolijk doesje Mariska Meerveld Waaldijk 28 6621 KH Dreumel
0487 573314
|
|
Wie zijn we? |
|
De Schapendoes |
|
Onze doezen |
|
Pups |
|
Puppydagboek |
|
Home |
|
Links en contact |
|
Foto´s |